Sözün de bir yüreği olsun, çarpıntısı duyulsun istiyorum.
...
Herkesi ağzından çıkan sözle yüreğinden çıkan sesi aynılaştırmaya çağırıyorum.
Herkesi sözünün arkasında durmaya ,cümlelerinden kaçmamaya davet ediyorum.
"İç rahatlığı " ve "kalp temizliği" ön kabullerinden arınmanın ne kadar kaçınılmaz hale geldiğinden dem vuruyorum.
Hangi buyruk,kapıları sürgülü kalplere sesini ulaştırabilir?
Hangi itaat,bir boyun büküşten daha büyük bir teslimiyetin resmini çizebilir?
Hangi bağlantı,kopmayacak bir güvenliği avuçlarımıza bağışlayabilir?