"...Bu,daima güneşe uyan bir saatin kullanıldığı, onun battığı anın tam on ikide sayıldığı ve akşam ezanı başladı mı saatlerin on ikiye ayar edildiği zamanlardı..."
"... İnsanlar, birbirlerinden uzun mesafelere ayrılmış yıldızlar gibi, kendi hususî boşlukları içinde dönen, hepsi yalnız, hepsi mahrem ve başkalarına kapalı birer dünyadır. Bir yıldız sönünce ondan uzaktakiler birşey duymaz. Hayatın ve ölümün ehemmiyeti hep nisbî ve izafidir. Bizim için ölüm, yani kendi dünyamızın ölümü kâinatın en mühim hâdisesidir... "