Ölüm.
Tekrar ve tekrar önünüze çıkan ölüm.
Dünya üzerinde, değişmeden kalan tek şey olan ölüm.
Hayatın tüm mutlu neşeli tüm anılarının arkasında,fon müziği olarak, cenaze ezgileri çalan ölüm...
Ne tuhaftı şu dünya !
Birtakım maddi sebepleri bilinmekle beraber,daha önce bilinmeyen meçhullerden geliniyor, doğuluyor, büyünüyor,bir zaman bir arada haşır neşir olunuyor,birbirine alışılıyor sonra yavaş yavaş dağılınıyordu. Bütün bunlar nasıl da ağır ağır, alıştıra alıştıra oluyordu.
Ezellerden ebedlere bitmez ,başı sonu olmayan bir yolculuk!