Pınar K
@DeLavinia
Öte yandan ben de kendimi unutmuştum: şimdi, karanlıkta, senin yanında, kimdim ki ben? Bir zamanların o içi yanan çocuğu muydum, çocuğunun annesi miydim, yoksa bir yabancı mıydım?
Ve öyle sanıyorum ki, beni ölüm döşeğimden çağırsaydın bile, yataktan kalkıp seninle gitme gücünü toplardım.
Soğuk ansızın üzerimden çekilip gitmişti, her yanımı bir sıcaklıktır basmıştı, sana doğru koşmak, ayaklarına kapanmak için hafifçe kapıyı açtım... Ah, budala bir çocuk olarak o zaman ne yapardım bilmiyorum. Adımlar yaklaşıyordu, bir mum ışığı parladı. Titreyerek kapının tokmağını tuttum. Sen olabilir miydin bu gelen?
Evet, sendin, sevgilim -ama yalnız değildin. Hafiften, sanki gıdıklanan birinden çıkan bir gülmeyi, ipek bir elbisenin hışırtısını ve senin alçak perdeden gelen sesini duydum- eve bir kadınla dönmüştün...
Yalnızca seni görmekti istediğim, bir defa daha görmek, sana sarılmaktı. Sonra sevgilim, bütün gece, bütün o korkunç ve uzun gece boyunca seni bekledim.
Saat gece 3. Sabah okulum var ve ben delicesine kitap okuyorum. Bilinmeyen bu kadının tutkulu düşünceleri, R.'ye duyduğu saygıyı, sevgiyi hayranlıkla okudum! Ağlaya ağlaya, biraz da bitmesini istemeyerek bitirdim kitabı. R.'nin sondaki tepkisinden nefret ettim... En sevdiğim ilk 10 kitap listesinde yer alabilecek kadar muazzamdı! Gözüm kapalı tavsiye edebilirim sanırım.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,6bin okunma