Marjorie
@DearMe
66 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bitirmek için kendimi zorladığımı fark ettiğimde “Neden yapıyorum bunu kendime?” diyerek yarım bıraktım. Betimlemeler beni çok sıktı doğrusu, ayrıca ne hikayeye ne de karakter gelişimine katkısı olmayan gereksiz diyaloglar da cabası… Kendime eziyet haline geldiğini fark edince atlaya atlaya bazı kısımları okuyarak (elbette birçok şeyi kaçırmışımdır ama buna hiç üzülmüyorum) sonu nereye bağlanıyor diye baktım. İlgimi çekecek bir kitap değilmiş, biraz hayal kırıklığı oldu.
Katilin kim olduğuna dair neredeyse her sayfada fikri değişiyor insanın ve gerçekten hiçbir tahmini doğru çıkmıyor. İddia ediyorum okuyan kimsenin tahmini tutmayacak.
Kitaptan beklentim yüksekti, çok sık önerildiğini gördüm, bence bunu karşıladı da. Alır almaz okuduğum, elimde bekletmediğim için çok memnunum. Katile dair tahminleri yanıltmak için çok fazla öge var içinde. Tutarsızlık dikkatimi çekmedi ama açıklanmamış birkaç şey var aklımda. Yine de tatmin edici bir sona sahip. Bu tarz bazı kitaplarda sırf şaşırtmak, yanıltmak için saçma sapan bir karakter çıkartır ya yazar karşına, “Ne alaka ya?” der sinirlenirsin, hah işte bu kitapta öyle değil. Açıklanınca mantıklı her şey. Hatta hayranlık verici.
Gece yatmadan önce “Yarım saat kadar okuyayım.” diyerek başlamıştım kitaba ama bir baktım saat sabah 5 olmuş ve kitap bitmiş… Ben de şaşkınım, inanılmaz sardı. Tam romantik komedi tadında, eğlenceli bir kitaptı. Yazarın yazacağı başka kitapları da takip edeceğim kesinlikle.
Bu kadar beğeneceğimi tahmin etmediğim bir kitaptı. Tipik bir “popüler kız” fenotipindeki Sam OKB’li ve bunu saklıyor. Sonra okulda yeni bir arkadaş ediniyor ve onun sayesinde okulda bir gizli grup keşfediyor. Yazdıkları şiirleri filtrelemeden, birbirlerini ve kendilerini eleştirmeden birbiriyle paylaşan bir grup bu. Bundan sonra Sam kendi ile ilgili yeni şeyler öğreniyor vesaire vesaire. Plot twist’i daha 50. sayfaya gelmeden anlamıştım, yazar bence iyi gizleyememiş, hatta gizlemek için pek çaba harcamamış. Ancak yine de okurken zevk aldığım bir kitaptı. Kitabın oldukça hafif bir dili var ama sayfaların hiçbirinde sıkılmadım, hikaye hiçbir yerde tıkanmadı. Sayfalar su gibi akıp gidiyor, bir günde bitti zaten.
Kitabın ilk yarısı son yarısına göre daha akıcıydı, dinamiği daha iyiydi bana kalırsa. Zaten bildiğimiz bir hikayeyi başka bir bakış açısından, çok daha yan bir karakterin ağzından okumak keyifliydi bence ama daha iyi olabilir miydi? Evet. Özellikle son 50 sayfa fazla hızlı ilerledi diyebilirim. Briseis’in kişiliği o sayfalarda resmen kayboldu. Bir de son sayfada aynı hikayeyi kapsayan 
Akhilleus'un Şarkısı ‘na yapılan gönderme hiç hoşuma gitmedi (Ki kendisi benim en sevdiğim kitaplardan biridir.)
