Sevmekten yoruluyor insan. Sevdiği zaman karşılığını alamayınca yoruluyor. Değer vermekten yoruluyor, verdiği değerin boşa çıkmasından yoruluyor. Farklı gözle baktığı insanın sıradanlıkta çağ atladığını görünce yoruluyor, özlemekten yoruluyor, tek taraflı mücadele etmekten yoruluyor, kırılmaktan yoruluyor.
Her seferinde aynı acıları yaşamaktan yoruluyor. En çok da dinlenmek istediği insanda yoruluyor. En çok da bu koyuyor.
Ben seni çok severim, bana güvenebilirsin derler. Ben seni çok mutlu ederim, hiç üzmem derler. Ben seni kırmam, yormam derler. Ben seni hiç bırakmam derler. Sensiz yapamam derler. Sensiz bir hayat istemiyorum derler. Çok güzel severim derler, öyle severim, böyle severim derler. Benden sana zarar gelmez derler. Senden başkasını istemiyorum derler. Derler de derler.
Kalbimdeki yerinin çok başka olduğunu bilmelisin. Hiç şüphesiz ki vicdanımın rahatlığıyla sana sunduğum imkânların, senin için yaptığım fedakârlıkların sadece sana özel olduğunu söyleyebilirim.
Senin için verdiğim mücadeleleri kimse için vermedim.
Ben seni hayatında hiç kimsenin sevemeyeceği kadar güzel sevdim.
ister inan ister inanma. Kalbimde çok başkaydı yerin.