Peki şimdi ne dememi bekliyorsun sana Osman? Evet yaşadığın hayat zormuş. Ama Şebnem ki kadar olamaz. Bunu sen de biliyorsun. Evet çeşit çeşit zorlu hayatlar var. Kimileri nasıl üstesinden gelir ya da gelemez meçhul. Hikayenizi bitirdim fakat hala senin gerçekten intihar mı ettiğini, kaza mı olduğu merak içerisindeyim. Şebnem peki ondan da haber alsam iyi olurdu.
Ayfer Tunç yazıyor ya. Hem de epey iyi yazıyor. Her kitabında değişik şeyler deniyor ve üstat bunun üstesinden de geliyor. İçerisinde günlük ve röportajdan oluşan harika bi eser olmuş. Fakat kendi açımdan havada kalan şeyler var. Geride kalanları merak ediyorum.
Sonradan hikayenin içine girdiğim ve severek okuduğum bir kitap oldu. Bazı karakterler benim zihnimde ömür boyu var olur. Esme, Kitty, Irıs, Alex hiç unutamayacağım karakterler oldu. Hamnette bir annenin acısı ön planda idi. Burda ise az da olsa yine bir annelik duygusu vardı. Ama en çok içime işleyen yıllar boyu bir hapishane gibi ortamda tutulup kimseye kendini anlatamamak çok sinir bozucu. Sanki ben de o çaresizliği yaşadım. Anton Çehov "Altıncı Koğuş" aklıma geldi. İyi ki okumuşum