Devran kaya
@Deevo
Konya
9 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Reklam
Ben sana hep kendimi anlatmaya çalıştım.
Kelimeler yetmedi, gözlerimle konuştum.
Ellerimle dokundum, yüreğimle bekledim.
Ama sen duymak istediğini duydun.
Sen görmek istediğini gördün.
Sen inanmak istediğini gerçek sandın.
Ve beni hep bir ihtimal gibi kenara koydun.
Ben susarken bile içimle bağırıyordum:
“Lütfen bana güven.”
Ama sen, sustuğum anı bile suç saydın.
Şimdi içimde bir korku büyüyor…
Bir gün gerçeklerle yüzleştiğinde,
Belki ben çoktan yok olacağım.
Belki kalbim o zaman çoktan susmuş olacak.
Belki ben,
Ben olamayacağım artık.
Tıpkı bir filmdeki gibi.
Gerçeği öğrendiğinde,
Ağzından çıkacak tek cümle şu olacak:
“Keşke dinleseydim.”
Ama işte…
Keşkeler, gerçeği değiştirmiyor.
Özürler, yokluğu geri getirmiyor.
Ve senin geç gelen farkındalığın,
Benim erken biten inancımı onaramıyor.
Bir gün anlarsın.
Bir gün “haklıymış” dersin.
Ama o gün geldiğinde,
Ben seni çoktan affedip
arkama bakmadan gitmiş olacağım...
"Bana bir ben lazım, bir de beni anlayan. Beni bir ben anlarım, bir de beni yaradan." 
Necip Fazıl Kısakürek
Necip Fazıl KısakürekMazursun...
Ben gözlerimi gecelere diktim,
Sen sabahın en ışıltılısıydın,
Ben her dua da seni gizledim,
Sen hiç dua etmedin,
Mazursun...!
Ben sensizliğe her nefeste alıştım,
Sen hep varlığınla büyütüldün,
Ben içime çöken gurbetle barıştım,
Sen hicranı bilmedin,
Mazursun...!
Ben her harfe seni sığdırdım,
Sen tek hecede unuttun,
Ben aşkın yeminini içtim,
Sen and içmedin,
Mazursun...!
Ben bin sancıdan bir sevda doğurdum,
Sen hazır gelene razıydın,
Ben kalbimi sana mezar yaptım,
Sen uğramadın bile,
Mazursun...!