"Notre Dame'ın Kamburu, Esmeralda'nın kasıp kavuran aşkı," dedim boğazımı temizlerken.
"Ve kötü karakter ama âşık Frollo."
"Kötüler de sanat sever." Sözlerimin ardından derin bir nefes aldım.
"Öyle, kötüye biz mi karar veriyoruz? Bu sözler bir kötüye ait olamayacak kadar tutkulu değil mi? Yoksa bir kalıp mı kötülük, bizim insanları sınıflandırdığımız? İyi kim, kötü kim? Buna karar veren kim?"