Bir çocuk var ölmekten korkuyo
Hayır bir kadın
Yoo hayır yaşlı bir nine var
Seksen belki doksan yaşlarında
Bacaklarını özlemiş
Bedeni yavaşlamış ve hatta duracakmış yakında
Ama zaman durmamış
Kabullenememiş birden yok olacağını
Gözlerimin içine bakıyor
"Neden dondunuz hepiniz
Zaman alıp götürüyor beni
Bir şey yapsanıza, dursanıza ya
Durdursanıza"
Ama ben sadece bir seyirciyim
Zaten hep kıskanır o
Bacakları olanları, koşanları
Yani şiirler ölü. İçlerinde hayat yok. Yazdığım her şey öyle. Yaşamıyor, ürkek. Çirkin ya da kaba olmayabilir, ama ölü - düpedüz ölü.
Şiirlerim ölü, çünkü ben ölüyüm. Sen ölüsün.Hepimiz ölüyüz. Ölü bir dünyada ölü insanlar...
