Gülcan

Gülcan
@Defte
Üstelik otuz yıl geçmiş aradan, aradığım hala yerinde duruyor mudur? "Geleceğim demedim, bekliyor mudur"?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bunu bir bitiş sayma ne olur. Yaşadığı her şey sürüyor insan da. Ölümden başka bitiş yok.
Her şeyi anlıyorum da parayı kendi yerine oturtan insan, kendisi nereye oturacak. Sahip oldukları insana değil, insan sahip olduklarına değer biçebilir değil mi? Eşyaların onuru olmaz ki...
Seni hiçbir dünya telaşına değişmedim ben. Evlerin ve kalabalığın ağırlığını sana üstün tutmadım. Yoksulluğun acısından hafif bilmedim acını. Nereye gidersem gideyim seni yürüdüm hep. Sevincini bir barış, bir bayram sabahı gibi taşıdım içimde..."
Yine de insanın kendine en büyük ihanetidir sevmek. Sığlığın kolaylığından derinliğin başdönmesine geçmek bir zorlu yürek türküsüdür., içindeki binlerce gözü susturmayı gerektiren.