“Konrad’dan asla gerçek bir asker olmaz.”
“Neden?” diye sordu oğlu yüreği hoplayarak.
Oysa babasının haklı olduğunu biliyordu. Muhafız alayı subayı omuz silkti. Bir puro yaktı, şöminenin önüne bacaklarını uzatarak oturdu ve ağzından çıkan dumana baktı. Ardından, bir erbabın sükuneti ve özgüveniyle şöyle dedi: “Çünkü o başka türlü bir insan.”
General bu cümleyi anladığında artık babası hayatta değildi, aradan uzun yıllar geçmişti.