Kendiyle dost olmak, benliğe iyi bakmanın, kendiyle geçinmeyi kolaylaştıran, böylece başkaları için daha geçinilir birisi olmayı mümkün kılan bir yoludur.
Kendiyle dost olma fikri, kendini bitmiş tükenmiş hisseden herkesi yüreklendirebilir. Benlikleri bir yaraya dönmüş, başkaları tarafından, hayat tarafından, kötü şartlar tarafından kırılmış olanlara merhem olabilir.
Sen dışarıdaki dünyada yaşıyordun, Krisztina öldü. Ben yalnız bir kırgınlık içinde yaşıyordum ve Krisztina öldü. İkimize de kendi imkanı ölçüsünde cevap verdi, çünkü görüyorsun ya, ölen insan doğru ve nihai cevabı verir; bazen düşünüyorum da, sadece ölüler nihai cevab verebilir.
“…İnsan doğası işte böylesine güçlüdür: Başka şansı yoktur, hayatının sorusu olarak gördüğü soruya bir cevap vermek ya da almak zorundadır.
Bu yüzden geri geldin ve ben de bu yüzden seni bekledim. Belki de bu dünyanın sonu geldi"