Gerçekten öyle miydi? İnsan bencil bir varlık olduğu için mi vazgeçemiyordu, yoksa yalnızlık korkusu yüreğine bir bıçak gibi saplandığı için mi? Karar veremiyordum, tek düşündüğüm şey aslında hiçbir şeyi düşünmediğimdi.
"Ben daha önce hiç böyle bir şey hissettiğimi hatırlamıyorum Şevket abi."
"Bazen diyorum ki madem o böyle yapıyor, senden uzak durmak için çabalıyor, o zaman sen de öyle bir şey yap ki uzak duracak gücü kendinde bulamasın."
"Ve ne yapacağına gelince; eğer o kızı bu kadar çok istiyorsan elinden tutup kalbine hapsedeceksin."
"Aşk mı bu gerçekten? Hissettiğim bu şey yani, aşk mı?
"Oğlum sırf bir kız için kalkıp buraya kadar gelmişsin. Sence ne bu? Kumandalı oyuncak araban mı?