“Küstürmeyin insanları hayata. Sonra her şeyden vazgeçiyorlar. Yaşamaktan, güzel olan her şeyden. Bir odada yalnızlığı; bir dağ başında kalmayı, bir adada mahsur kalmayı, nerede bir yalnızlık varsa onu istiyorlar. Küstürmeyin işte bazı insanları.”
Sen şimdi göğüs kafesimin tam üstüne silah dayasan, ellerinin güzelliğine hayran hayran bakmakla, nolur sık demek arasında gidip gelirim. Önce şu vefasız şarkı bitsin, sonra ateş et. Ölmek bu kadar kolay değil.
