Zeliha Demirci
@Dem70
218 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Reklam
"Birden bire anlamış ki, doğrunun koşulu doğru seçim yapmaktır, diye düşünmek yanlıştır, çünkü seçmemiz değil kabul etmemiz gerekiyor."
#laszlokrasznahorkai nin #savaşvesavaş kitabı zor bir kitap mı? Hayır. Kolay bir kitap mı? Kesinlikle hayır. Açıklayacağım daha doğrusu açıklamaya çalışacağım. Böylesine grift bir eser hakkında yorum girmeyi pek düşünmüyordum ama dayanamadım.
Macaristan ın ücra kasabalarından birinde arşivci olan Korin bir gün dört zaman gezginine ait anıların yazılmış olduğu bir el yazmasına rastlar. Okur ve hayatını kökten değiştirerek nesi var nesi yok satıp dünyanın merkezi olduğuna inandığı Newyork a giderek orada bu hikayeyi İnternet yoluyla ebediyete aktarmak için yola düşer. Biz hikaye içinde hikaye şeklinde Korin ve bu dört gezginin maceralarını okuruz. Ama ne okumak, her bir bölümün noktasız bir cümle olduğu metin ki bir süre sonra alışıp hipnotize olmuş gibi okutuyor. Ha bu arada Korin takıntılı bir deli ama çok tatlı ve duyarlı bir deli (kim bilir belki de bu yüzden delirmiş olabilir, duyarlı olduğu için yani)
Kitabın zorluğu (benim için) yazım şekli ya da çok edebi bir eser olduğundan değil. Bu derece bir entellektüellikle baş edemem ki ben. O derece ki özellikle bu dört gezginin hikayesini okurken sadece olayı değil olayla ilgili tüm konulara da hakim olmanız bekleniyor. Ama şaşırtıcı derecede sizi metne bağlayan keyifle okuyacağınız bir kitap.
Kitapla ilgili anlatacak çok şey var ama detaya girdikçe bu yorum bitmez arkadaşlar. Kısaca bana geçeni anlatıp bitireceğim.
İnsanlık tarihinde ki savaşlar ve yıkımlar, tekrar ve tekrar ve tekrar. Yapıp yaratıp sonra da tekrar bir sebeple ki bu sebep genellikle savaş oluyor yıkıma, kıyıma, savaşa, karanlığa, kötülüğe eğilimimize karşı koyamıyoruz.
İşte bu kitap, mitlerle, dini göndermelerle,
Geçmişle hesaplaşma/barışma ve yine Vigdis Hjorth Miras kitabındaki gibi kutsal aile imajını yerle bir eden kitabı Annem Öldü mü.
Bir kadının annesiyle kurmaya çalıştığı iletişimi (30 yıl aradan sonra ) son sayfaya kadar gerilerek okudum. Akıcı, etkileyici metaforlarla dolu bir metin. Yaptığı seçimden dolayı ailesi ile iplerini koparmış, travmalarla dolu geçmişini, annesiyle olan anılarını kısa kısa birinci tekil şahıs ağzından dinliyoruz.
Kurgudan ziyade bir kadının hayatına özgürce biçim verebilmesi, bunu yaparken aileden tamamen vazgeçmek mi gerektiği, hayattaki seçimlerimiz için bu kadar ağır bedeller ve kefaret ödememiz ve sonuçlarını içim acıyarak okudum.
Miras kadar güçlü bulmasam da, bu derece takıntılı ve travmatizenin beni ikna etmediği bu romanı yine de yazarın samimi ve duygusal sorgulamalarını, yazım tarzını sevdiğim için okuduğuma mutluyum.
Ne kadar anlatsam eksik kalacak katmanlı bir eser #ihsanoktayanarsuskunlar kitabı.
Okurken musikinin perdelerinin sesini duydum, 17. Yüzyıl İstanbul sokaklarında, camilerinde, mevlevihanelerinde dolaştım, neyin ulvi nefesini hissettim, bağnazlığın ve açgözlülüğün ne bela olduğunu gördüm, dervişlerle sohbet ettim, suskunların mezarlığını ziyaret ettim, iyiliğin ve kötülüğün savaşına tanık oldum, her birinin ayrı hikayesi olan karakterlerle güldüm, ağladım, büyülendim.
Cimri Kalın Musa, Pereveli İskender, Eflatun, Davut, İbrahim Dede Efendi, Rafael, Neva, Tağut unutulmayacak karakterler oldu. İki isim daha geçiyor O'nlar okuyacaklara sürpriz olsun.
Yedi kapı/aşama, yedi günah, yediler, yedi kahin ile Eflatun'un duyduğu sesin peşinden gitmek, Davut'un Neva'nın aşkının peşinden gitmek, musikinin en iyi yedi ustasının cinayetlerinin peşinden gitmek, Hakikati keşfetmek demek.
Türk dini musikisine ve tasavvufa atfedilen, hiç bitmesin istediğim tadı damağımda kalan bu masalsı eseri okuyun isterim.
