Marx, Hıristiyan’ın “itaat, kendini hor görme, kendini aşağılama, boyun eğme ve tevazu” gibi özelliklerini, ploretaryanın “cesaret, kendine saygı, gurur ve bağımsızlık duygusu” gibi özellikleriyle karşılaştırdığında, babasını tipik bir Hıristiyan ve kendisini de, daha da hazin bir uygunsuzluk içinde, tipik bir proleter olarak dramatize ediyordu