İnsanlar alelacele,genel ve tam doğru olmayan şeyler söylediklerini düşünürlerinde bile kendilerini haklı görmeye ne kadar arzulular:Söylediklerini daraltmaya,değiştirmeye,kesip biçmeye devam etmekten geri durmazlar,sonunda da aslında konuyla ilgili hiçbir şey söylememiş olurlar.
İyi eğitimli öğretmenlerin hepsi,çocukların neyi niçin istediğini bilmedikleri konusunda hemfikirdir;ama yetişkinler de yeryüzünde çocuklar gibi sendeleyip duruyorlar aslında ,onlar da nerden gelip nereye gittiklerini bilmiyorlar ;sahici amaçlar için uğraşmıyor ,havuç ve sopa yöntemiyle yönetiliyorlar:Ama kimse buna inanmak istemiyor,oysa bana göre bu gayet açık.
İnsanlar hayal güçlerini böylesine büyük bir gayretle eski acıların anılarını tazelemek için kullanmak yerine,bugünü olduğu haliyle kabullenmeye çalışsalar, çektikleri acılar eminim hafiflerdi.