“Siz gerçekten de çocuksunuz, hiçbir şeyi fark etmeyen, hiçbir şeyi görmeyen ve anlamayan budala bir çocuk. Fakat böylesi daha iyi, yoksa daha da huzursuz olurdunuz.”
Yakınlığından yakıcı bir acı duyuyordum, uzaklaştığında buz kesiyordum, tutukluğu beni her zaman hayal kırıklığına uğratıyordu, yatışmamı sağlayacak hiçbir şey göremiyor, beklenmedik her şeyden tedirgin oluyordum.