Yaşamın her alanında ne yaşarsam yaşayayım hep sakladım....
İlk olarak utandığım için, sonra ayiplanirim diye, anlamazlar diye dinlemezler diye hep sustum sakladım.
Günleri, geceleri, sevinçler, acıları, hüzünleri, korkuları cesareti mutluluğu mutsuzluğu aşkı nefreti sevgiyi.... Bir insanda varolan her duyguyu ve hissi hep saklayarak utanarak yaşadım... Şimdi yalnızlığım, bir gülümsememde saklı.... Yüreğimin acısı sessizliğimde, boğuluyor oluşum boğazıma düğümlenen her nefesimde saklı... Kendimde sakliyim.... Taşımaktan yorulduğum her anıda... Adını koyamadigim derin bir boşlukta sakliyim.... Kimsenin ulaşamadığı,derin bilinmez bir boşlukta, sakliyken kimseler fark etmeden, kayboluyor ruhum... ölüyorum... her nefeste sessizce... Ölümde sakliyim belki...🥀🍂