Çocukların çocuk olma hakları günden güne reddediliyor. Bu hakla alay eden olaylar öğretilerini gündelik yaşama pay ediyor. Dünya zengin çocuklara sanki paraymış gibi davranıyor ki onlar da paranın davrandığı gibi davranmaya alışsınlar. Dünya yoksul çocuklara sanki çöpmüş gibi davranıyor ki onlar da çöpe dönüşsünler. Orta sınıftakileri, ne zengin ne de yoksul olan çocukları, onları televizyona bağlı tutuyor ki daha vakit erkenken tutsak yaşamı kader olarak kabul etsinler. ÇOCUK OLMAYI BAŞARAN ÇOCUKLAR ÇOK ŞANSLI, ÇOK BÜYÜLÜLER.
Tersine dünya bize, gerçekliği değiştirmek yerine ona katlanmayı, geçnişi dinlemek yerine onu unutmayı ve geleceği hayal etmek yerine onu kabul etmeyi öğretiyor: Suç böyle pratiğe geçiyor ve böyle örnek gösteriliyor. Onun okulunda, suş okulunda, iktidarsızlık, unutkanlık ve tevekkül zorunlu derslerdir.