Yitiencho

Yitiencho
@Denizimsiler
''Sahip olmaktan hoşlanacağın bir nesne yerine,bana,gerçekten bana ait bir eşya veriyorum.Bir armağan.Karşımdakine duyduğum saygının bir kanıtı bu,yanında olmanın benim için ne kadar önem taşıdığını ona anlatmanın bir yolu.Şimdi,kendi isteğimle,durup dururken verdiğim küçük bir parçama sahip olan kişi.''
Bu ülkenin adetine uyarak ressamın elini sıktı ve evine döndü:Eğer gerçekten düşündüğü gibi bir adam olsa,sessizliğinden ürkmezdi.
Bu hayatta nedir en önemlisi?Yaşamak mı,yoksa yaşamış gibi yapmak mı?Şimdi bir tehlikeyi göze alsam,birinin eleştirilerde ya da yorumlarda bulunmaya kalkışmadan beni dinlediği şu akşamüstünün,burada geçirdiklerimin en güzeli olduğunu söylesem mi?Yoksa çelik bir iradeye ve 'ışık'a sahip bir kadın zrıhını üzerime geçirip tek kelimde etmeden gitsem mi?
Sonunda rahatsızlığının nedenini keşfetti:Aylardan beri ilk kez,biri ona nesne yada kadın gözüyle değil,kavranamaz bir biçimde bakıyordu,en yakın şöyle tanımlayabilirdi:'Ruhumu,korkularımı,kırılganlıklarımı;hükmeder gibi göründüğüm,ama aslında hakkında hiç bir şey bilmediğim bir dünyayla savaşma yeteneğinden yoksun olduğumu görüyor.'
Sayfa 97
Sanki kader ağlarını örmüş ve bu dünyanınen doğal şeyiymiş gibi,sanki Maria ömrü boyunca bu adamı tanımış ya da bu anı rüyasında yaşamı,şu anda ne yapması gerektiğini biliyormuş gibi...