Bazen ne yapmam gerektiğini bilmiyorum.Çok yalnız hissediyorum.
Boşluğa düşüyorum.
Yıkılmış, savrulmuş halde hissederken kendimi bir el uzanıyor; bana hiç benzemiyor diye düşünüyorum içimden.
Oysa ki o el yine benim elim. Değişmişim o yüzden tanıyamıyorum kendimi. Ben kurtarıyorum kendimi o en derin çukurlardan.
Herşeye rağmen en sonunda ben yine kendi başıma ayağa kalkıyorum.