Uzak bir ses sanki gökyüzünden, ölmekte olan kopuk kopuk bir ipin hüzünlü sesi duyulur. Sessizlik bastırır, bahçede sadece uzaktan bir yerde ağaca vuran bir baltanın sesi duyulur.
Ey doğa, harikasın! Sonsuz bir ışıltıyla parlıyorsun! Ana adını verdiğimiz sen, mükemmel ve kayıtsızsın! Kendinde varlığı ve ölümü birleştirirsin, yaşarsın ve yok olursun.