Seni, anlatabilmek seni.
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni, anlatabilmek seni,
Namussuza, haldan bilmez,
Kahpe yalana.
Ard arda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
Dışarda gürül gürül akan bir dünya…
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım,
Bir o yana,
Bir bu yana…
Seni, bağırabilsem seni,
Dipsiz kuyulara,
Akan yıldıza,
Bir kibrit çöpüne varana,
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne.
Ahmed Arif
Duydukların hep dağlarında ardından bitti
Daha çok bağırsam daha yakından duyulur mu?
Uzaklara, daha uzaklara gitsem, de ki gitti
Bir arayan soran bir anlayan olur mu?
Özdemir Asaf
Dünya boş insanların ve boş lafların çerçelevediği bir fotoğrafdan ibaret ama bize lazım olan güzel insanların ve güzel cümlelerin çerçevelediği bir dünya ...