11 yaşındaki Melody, kendini toplumun bir parçası olarak görmekte zorluk yaşar. Diğer yaşıtları gibi 'normal' olmak ister. Ve kendisini ailesine yük olarak hissettiğinden de bahsedebiliriz.
Bunların sebebi Melody, yazamaz, yürüyemez, konuşamaz, kendi bakımını üstenemez, kendi yemeğini kendi yiyemez...
Heyecanlandığında, sevindiğinde veya sinirlendiğinde tepkisini istediği gibi veremez; salyası akar, tekmeler savurur bu durumlar da onu utandırır.
Ayrıca Melody çok zeki ve cesurdur.
Bir gün bir makine aracılığıyla sesini duyurabilir hâle gelir, yani iç sesini ve düşüncelerini. Makinenin adını sevdiği şarkı olan 'Elvira' koyar. Bu yönden kitabın ismiyle örtüşüyor diyebiliriz.
O günden sonra, olaylar gelişir, Melody kendini ezik hissetmez, kendine daha çok değer verir ve olaylara karşı daha soğukkanlıdır.
-Kitap çok akıcıydı, samimi bir dili vardı.
-"Yaşamda her şey sırayla ilerler." tabirini bu kitapta yakaladım diyebilirim.