Deniz Özkan
@Denosella
10 okur puanı
Şubat 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Okurken hiç sıkılmadığım bir kitap oldu. Olay örgüsü çok güzel ilerledi.
Franz Kafka'nın şu sözü ile kitap üzerine hislerimi aktarabilirim: "Eğer okuduğumuz bir kitap bizi kafamıza vurulan bir darbe gibi sarsmıyorsa, niye okumaya zahmet edelim ki?"
Kesinlikle öneriyorum, okuyun.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tek kelimeyle "Bayıldım."
Akıcıydı. Sıkmadı. Samimi bir dili vardı.
Kitabın içindeki alıştırmalar çok iyiydi, yeni bakış açıları kazandırıp daha pozitif, daha huzurlu hissetmemde yardımcı oldu.
Birçok konuda size dokunacak ve yardımcı olacak bir kitap.
Okumayan herkese tavsiye ederim.
11 yaşındaki Melody, kendini toplumun bir parçası olarak görmekte zorluk yaşar. Diğer yaşıtları gibi 'normal' olmak ister. Ve kendisini ailesine yük olarak hissettiğinden de bahsedebiliriz.
Bunların sebebi Melody, yazamaz, yürüyemez, konuşamaz, kendi bakımını üstenemez, kendi yemeğini kendi yiyemez...
Heyecanlandığında, sevindiğinde veya sinirlendiğinde tepkisini istediği gibi veremez; salyası akar, tekmeler savurur bu durumlar da onu utandırır.
Ayrıca Melody çok zeki ve cesurdur.
Bir gün bir makine aracılığıyla sesini duyurabilir hâle gelir, yani iç sesini ve düşüncelerini. Makinenin adını sevdiği şarkı olan 'Elvira' koyar. Bu yönden kitabın ismiyle örtüşüyor diyebiliriz.
O günden sonra, olaylar gelişir, Melody kendini ezik hissetmez, kendine daha çok değer verir ve olaylara karşı daha soğukkanlıdır.
-Kitap çok akıcıydı, samimi bir dili vardı.
-"Yaşamda her şey sırayla ilerler." tabirini bu kitapta yakaladım diyebilirim.
