DY
@Denotelli
Hayır, unutmak mümkün değildi, ne kadar unutmak istedimse o kadar unutamadım... Kaç yüz kere, bu mücadele içinde düşünmemek için elime aldığım kitabımı bir tarafa fırlatarak, başımı yastığıma kapayıp uzun uzun inledim, kaç yüz kere...
Nihayet bu mücadelelerden sonra unutmanın mümkün olmadığını görünce tekrar hatıraların ummanına yöneldim.
Özellikle o gece, o gece... Ne elem,ne matem gecesi...En kıymetli varlığını mezara gömmüş anneler bile benim gibi çökmüş ve harap olamazlardı. Çünkü bu yalnız bir ayrılık değildi.
"İnsan veda edeceği güzel şeylere acı bir intikam hissiyle ilgisiz kalmak ister."
" Bin türlü acı fikirler,acı hatıralarla ölmek,ağlamak istiyordum."
Öyle bir an gelir ki tüm kararlar kötüdür;sorun,sonradan en az pişman olacağın kararı bulup seçmektir.
