Öykü Mine Koray
@Depressed
169 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Unutulmuş geçmişin bütün mutlu veya üzüntülü görüntüleri ruhumuzda toplanır... Önceden yaşanmış tecrübeleri ve zevkleri tekrar yaşarız... Küçük kibirlerimizi veya oyunlarımızı hatırlarız... Kendimize şunu açıklarız: 'Bu ben değilim! Ben hiç bu kadar pervasız olmadım, emin ol!'...
Kendi kaderimden nefret ettiğim doğruydu; ama bunu görmezden geliyordum, diğerlerinden oldukça farklı olduğum düşüncesi bana büyük bir işkence veriyor ve buna isyan ediyordum
Orada otururken kendi kendime sorduğum şey ne olduğumdu? Tarının şakalarından biriydi sadece. Hayatım şekilsiz, amaçsız veya değersiz gibi geliyordu. Büyüdükçe etrafımı çeviren duvarlara hapis olmuştum. Özgür olmayı o kadar özlemiştim ki; bağları koparıp kaçmayı deliler gibi özlemiştim.
Reklam