Öykü Mine Koray
@Depressed
169 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Ahlakı dinin önüne koymak dinin insanlığa karşı işlediği en büyük suçlardan biridir. Bu düşünce bastırılmış bir insan yarattı ve bastırılmış bir insan hastadır, psikolojik olarak bölünmüştür, yapmak istemediği şeyleri yapmaya çalışarak sürekli kendiyle savaş halindedir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Önce din gelir; ahlaklılık sadece bir yan üründür. Eğer bu yan ürünü insan karakterinin hedefi haline getirirseniz böyle sorunlu, mutsuz bir insanlık yaratırsınız. Arabayı öküzlerin önüne koyuyorsunuz -ne öküzler hareket edebilir ne de araba, her ikisi de olduğu yere saplanmıştır.
Tanrı bir varsayım olduğu için suikast mümkün değil; onu hiçbir yerde bulamazsınız. Albert Camus haklı: eğer tanrı varolmasaydı onu icat etmek zorunda kalırdık. Bizim yaptığımız da bu- onu icat ettik. Eğer tanrı varolsaydı onu feshetmek zorunda kalırdık. 'Ben değersizim' duygusu varoluş sorunudur. Doğru, kimse değerli değil. Her şeyi hiçbir neden yokken aldık.
Binlerce yıldır bütün dindar rahipler sizin zayıf olduğunuz alanları, doğanın suçlanabileceği alanları bulmayı başardılar. Ve siz hiçbir şey yapamazsınız, çünkü bu doğal bir şey, öyleyse doğal bir şekilde suçluluk hissedersiniz. Ve bütün dinlerinizin esası suçluluktur. Rahibin sizin suçluluk hissetmenize ihtiyacı vardır ve siz de suçluluk yüzünden tanrıya ihtiyaç duyarsınız. Sizi kim affedecek? Duanız nedir? ‘Affet bizi, biz günahkârız ve senin merhametin büyük. Affet bizi baba'... Ve sizi dinleyecek kimse yok.
İnsanın zihnini asırlarca kontrol etmiş olan sözde dinler çoğunlukla kurgudur. Albert Camus'nün çok tuhaf fakat güzel ve doğru bir sözüne rastladım: 'Eğer tanrı varolmasaydı, onu icat etmek zorunda kalırdık’, aksi halde başka kime şikâyet edecektiniz ki? Bütün bunların sorumluluğunu kimin omuzlarına atacaktınız? Kime kızacaktınız? Sizin güvenliğiniz kim olacaktı?