Evler karşısında rüzgar uçuruyormuş gibi geçip giderken Edgar ister istemez içlerinde yaşayan insanları; o insanların zengin mi, yoksul mu olduklarını düşündü.
Onlar da kendisi gibi her şeyi öğrenme özlemi duyuyorlar mıydı,* kendisi gibi her şeyi oyun sanan çocukları var mıydı?* Dalgalanan bayraklarıyla yol kenarında duran hat bekçileri eskiden gözüne tesadüfen orada bulunan cansız kuklalar, yaşamayan oyuncaklar gibi görünürdü, oysa şimdi bunun onların kaderleri, yaşam mücadeleleri olduğuna anlıyordu.
Sayfa 76 - Tren yolculuğundaki Edgar'ın düşünceleri·Kitabı okudu
Pencereden dışarıya başka gözlerle baktı. Edgar'a sanki gerçeği ilk kez görüyormuş, nesnelerin üzerindeki bir perde düşmüş ve içyüzlerini, işleyişlerinin gizli özünü ona gösteriyorlarmış gibi geliyordu.
Duyduğu derin korkunun içinde yavaş yavaş bir şeyler boy vermeye başladı, buna mutluluk denemezdi henüz ama yaşamın çeşitliliği karşında şaşkınlık duyuyordu.
İlk kez, yaşadığı rahat ortamı olağan görmeye alışmış olduğunun, kendi hayatının etrafında şimdiye kadar hiç gözüne ilişmemiş olan derin ve karanlık uçurumlar bulunduğunun bilincine vardı.
Bir anda dünyada değişik meslekler ve kurallar bulunduğunu çevresinin dokunabileceği kadar yakında olmakla birlikte hiçbir zaman dikkat etmemiş olduğu gizlerle dolu olduğunun farkına vardı.