Derdâ
@Derdaa
Reklam
Bunun için tut elimi. On yaşıma, çocukluğumun karanlıklarına, uykudan başımın yana devrilmesine düşmeyeyim diye.
Eşyayla başka türlü ilişkiler kurabilmenin mümkün olduğu zamanlardı.
Eşyayla dost olabildiğimiz, oturup dertleştiğimiz, gönlünü aldığımız, hatır gözettiğimiz zamanlardan söz ediyorum.
Eşyanın ruhunu görebildiğimiz zamanlar...
Ölüme gözyaşı dökmenin derecesi, ölümün kendi benliğine yakınlaşma derecesi kadardır. Bu yüzden en çok kendi benliğimize yakınlaşan varlıkların ölümüne ağlıyor insan.
Reklam