Nazan İrgin
@Derinazan
Evli
Yenildiğini, bu savaşı kazanamadığını biliyor,bundan utanıyordu.Asıl kaçmak istediği başkaları değil,kendisiydi…
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Olmayanın peşinde düşüp bir ömür böyle geçirmek, kaderine söylenmek nasıl bir seçimse,bu gerçeği bir an önce fark edip mutluluğu kendi içimizde keşfetmek de bir o kadar bilinçli bir seçimdir…
Çocukken başkaydı gördüklerim , şimdi bambaşka
Acı,acının canlı bir düşüncesidir,bunu değiştirmek için iradenizi kullanıp onu aklınızdan uzaklaştırın,şikayet etmeyi bırakın,işte o zaman acı yok olacaktır…
Anton Çehov’un Altıncı Koğuş adlı eseri, toplumun akıl hastalarına ve genel olarak insanlığa bakış açısını eleştiren güçlü bir novella. Hikâye, bir akıl hastanesindeki doktor Andrey Yefimiç ile bir hasta olan Ivan Dmitriç arasındaki felsefi tartışmalar etrafında şekillenir. Çehov, toplumun adaletsizliğini, duyarsızlığını ve güçsüzlere olan ilgisizliğini eleştirerek bireyin çaresizliğini gözler önüne serer.
Eser, özellikle “normal” ve “delilik” kavramlarını sorgulamasıyla dikkat çeker. Toplum tarafından deli ilan edilenlerin aslında daha bilinçli ve gerçekçi bir bakış açısına sahip olabileceği fikri işlenir. Çehov, bu hikâyesiyle insan doğasının acımasız yanlarını gözler önüne sererken okuyucuyu da derin bir sorgulamaya iter.
Sence, Andrey Yefimiç’in kaderi hakkında ne düşünüyorsun? Hak ettiğini mi yaşadı, 
Altıncı Koğuş yoksa o da sistemin bir kurbanı mıydı?
Altıncı Koğuş yoksa o da sistemin bir kurbanı mıydı?