Ne zaman bir şeyler hususunda bocalayıp acziyetimi derinlerden hissetsem yalnızlaşıyorum. Kendimi çekiyorum bir köşeye kendimi bulma ümidiyle.
Saklı bir hazineymişçesine.
Bir kevgirden geçiriyorum kendimi bakalım benden ne kalıyor diye.
Sonra içimde korkuyla karışık titrek bir sese “sen, sen diyorum ne zaman bileceksin sen, seni” irkiliyorum…