DERVİŞ ABDULLAH N...

DERVİŞ ABDULLAH N...
@Dervisabdullah
* Gayrı mevsim hazan, duygu hüzün... ** Şimdilik sadece Divan Edebiyatı
Mümkün olmaz hâlini bir kimseye ‘arz eylemek Düşmesin yâ Rab zarûret kaydına merd-i necîb
Reklam
Kimsenin yok bir sözü emr-i İlâhî’dir vefât Tûl-i müddet derd çekmekdir fakat hâl-i mehîb
Derdimin dermānını lutf eyle ey Rabb-i mücîb Böyle bir derde ‘ilâc etmekde ‘acizdir tabîb
RAĞBET EDİLEN
Helâl üzre çalışkan bî-riyâ insân olur merğub Nazargâh-ı Muḥammed sâhib-i iz‘ân olur merğub Arar (?) herkes dem-i sûrişde rûşen-dil hükümdarı Zalâm-ı şebde envâr-ı meh-i tâbân olur merğub Cerâ’im ehli giryân olmalı vakt-i nedâmetde Hubûbâtın nemâ mevsimleri bârân olur merğub Civânlık ‘âlemi şâhâne bir hengâm-ı fırsatdır Edeble ma‘rifet kesb eyleyen sibyân olur merğub İtâ‘at gerçi vâcib emr-i meşrû‘-ı selâtîne ‘Adâletle tezeyyün eyleyen sultân olur merğub Zükûru bahtiyâr eyler ananın hüsn-i tedbîri Umûr-ı hâneyi tenvîr eden nisvân olur merğub Saba lutf eylemek yârin Emîrî re’fetindendir Gedâya iltifât-ı hüsrev-i ẕî-şân olur merğub
Yâr gelecek diye bi gözüm kuzeye bir gözüm güneye bakar
Yâri bilmem ki ne yoldan ‘azm eder kâşâneye Bir gözüm [gözler] şimâl ü bir gözüm gözler cenûb
Reklam