DERVİŞ ABDULLAH N...
@Dervisabdullah
* Gayrı mevsim hazan, duygu hüzün...
** Şimdilik sadece Divan Edebiyatı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ey Emîrî dostlar da oldu düşmenden beter
Sanma ancak fırka-i a‘dâ hücûm eyler bana
Bir gelirmiş vakt-i gamda lutf u kahr insâna âh
Âşinâ sorsa beni gûyâ hücûm eyler bana
....... AĞLAR BANA
Âteşim seyr etse âteş-hâneler aġlar bana
Şem‘alar sûzân olur pervâneler ağlar bana
Katre-ber-katre teraşşuh eyleyen sahbâ değil
Eşk-i pür-hûnum görüp peymâneler ağlar bana
Âteş-i hecr-i lebinle giryenâk oldukça ben
‘Aşk ile ser-germ olan mestâneler ağlar bana
Benden oldukça cüdâ ol âfet-i fettânım âh
Âşinâlar şâd olur bîgâneler aġlar bana
Feyz-i istikbâlime herkes ederken intizâr
Hâl-i nevmîdim görüp ferzâneler ağlar bana
Ey Emîrî öyle inletdi beni zencîr-i ‘aşk
Bî-gam-ı dünyâ olan dîvâneler ağlar bana
.....BENDENDİR BANA
Sa‘yi terk etdim şu gaflet cümle bendendir bana
Sû’-i âsâr-ı ‘atâlet cümle bendendir bana
Yok elimde bir hüner kim kâm-yâb etsin beni
Çekdiğim renc ü küdûret cümle bendendir bana
Nev-civânlı nakd-i kıymetdârını etdim telef
Kimseye bulmam kabâhat cümle bendendir bana
Sa‘y ü ikdâm ehlini eyler ‘azîz-i kâ'inât
Terk-i gayret kesb-i zillet cümle bendendir bana
Pendini pîrân ü üstâdânın ısğâ etmedim
Kimseden etmem şikâyet cümle bendendir bana
Tâbi‘-i nefs ü hevâyım müstahakk-ı her ‘itâb
Terk-i hüsn-i kâbiliyyet cümle bendendir bana
Şimdi terk etdim Emîrî cümle gayz u şirreti
Anladım çünkü nuhûset cümle bendendir bana
....... BANA
Vermesin çarh istemem kesretli bir servet bana
Tek hemân göstermesin iflâs ile zillet bana
Hep senin evrad u ezkarındır ey rûh-ı revân
Cân bana îmân bana iz‘ân bana ülfet bana
Ben idim ma‘mûre-i dünyâda bir ‘abd-i fakîr
Böyle mümtâz eyledi sen ettiğin rağbet bana
Lutfen ey fâl-i mübârek sâhibi kıl bir nazar
Yârimin gönlünde yok mu luṭitfa bir niyyet bana
Etdi hüsn-i mesleğimden ictinâb ehl-i zamân
Ben dahi uydumsa sû’-i mesleğe la‘net bana
İstikâmetle bu mülk ü dîne hidmet isterim
Tâ‘at-i mihrâb-ı meslekde budur niyyet bana
Ey Emîrî hayret-âver hâl ile ibrâz eder
Encüm ü eflâke her bajdıkça bir zînet bana