DERVİŞ ABDULLAH N...
@Dervisabdullah
* Gayrı mevsim hazan, duygu hüzün...
** Şimdilik sadece Divan Edebiyatı
Şu anda okuduğu kitap
HZ.ALİ EFENDİMİZDEN İMDÂD
Benim dünyâda yokdur bir muradım ey şeh-i a‘zam
Bana derd-i derûndur rûz u şeb endîşe-i ‘ukba
Cihâna geldiğim demden beri bir hayr ü nef‘im yok
Hemen her bir günâhı işlerim bî-kayd ü bî-perva
Dem-â-dem mest-i ser-hoş-ı günahım rind-i ‘isyanım
Bu dünyâda eğer ben içmemiş olsam dahi sahbâ
Güneh sahbaları etmiş beni ser-mest ü ser-gerdan
Ne hükmü var mey-i zâhir-nümânın olmuşum rüsva
Evet bed-mest-i bî-perva-yı meydân-ı cihanım ben
Makâlim cümle küfr-efza umûrum cümle na-berca
Mey u mahbûba da’irdir bütün güftāiâr-ı eş‘ârım
Ne gavf-ı hazret-i Mevlâ ne fikr-i dehşet-i ferda
Fakat Peygamber-i zî-şana var ikrar u tasdîkim
Benim dünyâda ‘abd-i padişah-ı Yesrib ü Bathâ
Sen imdad et Emîrî çâkere rûz-ı kıyametde
Ki Peygamberle sensin nitekim Harûn ile Mûsâ
Ümîdimsin efendimsin vefalı şehriyarimsin
Tabîb-i dil-pesendimsin benim bîmâr-ı derd-efza
Hulâsa ey ulu sultân netîce ey büyük hâkân
Budur senden niyazım ey şehinşah-ı kerem-ferma
Reklam
55 YILLIK ÖMRÜMÜN ÖZETİ
Aldı etrâfımı benim zenb ü günah-ı bî-hisab
Sardı her yanım benim ‘isyân ü âsâm ü hatâ
Elli yıldır eylerim pend ü nasîhâat nefsime
Gelmiyor îmân ü insâfa o kâfir mâ-cerâ
Nefsimin küfr ü ‘inadı böyle eylerse devâm
El-firâk ey ‘akl ü iz‘an elveda‘ ey asdikâ
Dīgere ‘atf-ı kusûr etmekde yok hakkım benim
Kendi hâlimden yine kendim edersem iştikâ
Geçdi eyyâmım bütün âsam ile eskâm ile
Oldu hep ‘ömrüm benim evham ile mahv ü hebâ
Bir gün olsun olmadı bağy ü hevâ sizden ba‘îd
Âh ey nefs-i le’îm ey tab‘-ı gaflet-ihtivâ
Gördük niçe evlâdı kimi gül kimisi hâr
Evladına ta‘lîm-i edeb bir peder eyler
Yâ Rab bu ne hikmet ki ‘ukûll eylemez idrâk
Gülşende gül ü hârı ‘ayân bir şecer eyler
Reklam