Günlerden cumartesiydi. Kışın bazı cumartesi günleri şehrin gürültüsünden uzaklara gitmek öyle bir arzu halinde yapışır ki bana… Köprü’de vapurlar ne güzel bakar, düdüklerine tatlı öter.
Ümit‘le bekledim. Dünyada hiçbir kimsenin benim istediğimden başka türlü bir dünya isteyeceğini o zamana kadar aklıma bile getirmemiştim, desem yalan! Neler isteyenler vardı dünyada? “ O halde ne ümit ediyordun?” derseniz, “Ne bileyim!” derim.