Yalnızlık etrafımızda insan olmaması değil; bizi anladığını hissettiğimiz insanların yokluğudur. Dünyaya bizim gözlerimiz ve kalbimizle bakan insanların eksikliğidir.
İnsan, anlaşılmaya muhtaçtır.
İçimizde korkunun tohumları da durur, merhamet, aşk ve nezaketin tohumları da… Hangisine su verirsek o büyür.
Neyin yeşereceği bizim seçimimiz.
O halde dostum “Bırak hakikat incitsin seni, bir yalan avutacağına,
bırak kendin olduğun için sevmesinler, başkası olduğun için alkışlayacaklarına.."