Derya

Görüyor musun, insanların geleceği nasıl ufacık, bilmeden yapılmış bir hareketle değişiyor?
Reklam
Dayak yiye yiye bu şehirde yaşamayı öğrenecekti. Hep tetikte olacaktı. Yasaktı dalgınlık.
Bence insanın adı onunla en az ilgili olan yanıdır. Doğar doğmaz, o bilmeden başkaları veriyor. Ama yapışıp kalıyor ona. Onsuz olamıyor. Bakın, şimdi adımdan daha önemli bir şey biliyorsunuz: sigara içtiğimi. işte bir başkası: bütün bu” siz” ler, “ iz”ler , “uz “ lardan sıkılırım ben. Yapmacık, fazlalık gibi gelirler bana. İkinci konuşmamda’ sen’ diyemeyeceğim biriyle bir daha konuşmam. ne dersin(iz)?
Sevgi dedikleri bu iç karışıklığı, bu özlem mi yoksa?
Yaşamanın amacı alışkanlıktı, rahatlıktı. Çoğunluk çabadan, yenilikten korkuyordu.
Reklam