Bence insanın adı onunla en az ilgili olan yanıdır. Doğar doğmaz, o bilmeden başkaları veriyor. Ama yapışıp kalıyor ona. Onsuz olamıyor. Bakın, şimdi adımdan daha önemli bir şey biliyorsunuz: sigara içtiğimi. işte bir başkası: bütün bu” siz” ler, “ iz”ler , “uz “ lardan sıkılırım ben. Yapmacık, fazlalık gibi gelirler bana. İkinci konuşmamda’ sen’ diyemeyeceğim biriyle bir daha konuşmam. ne dersin(iz)?