Derya aktuğ
@Deryaaaaltg
Kanadım kırık diye uçamam sanma.
Şu anda okuduğu kitap
Hem Güzel Hem Dikkat GerektirenPsikoloji
Sevgi ile ilgili kendine has tanımları olan bir eser. Kapitalizm para kazanmak için "sevgiye" belirli tanımlar getirmek zorundadır. Kadının kuaföre gitmesi, para harcaması, dişi gösteren kıyafetler alması, arzulanabilir olması ve nihayetinde birilerinin cebine para doldurabilmesi için ; sevginin tanımları birilerinin menfaatleri ölçüsünde yeniden dizayn edilip duruyor. Dünya da ölüm var değil mi ? Hangimiz ölümün bilincinde yaşıyoruz peki ? Garanti öleceğini bilip bu rahatlıkta yaşamanın izahı var mı? Bu kadar zaman ve sağlık mefhumlarını hoyratça kullanmanın izahı var mı? Elbette yok. Ancak insan bildiği ölçüde bir şeylerin değerini bilir. Çoğu insan bir hayvanın azıcık evrimleşmiş halinde, çalışır, yer içer, tv izler, para kazanır çocuk yapar üniversite okur, evlenir falan filan, klasik bir insan hikayesi rolünü oynar ve ölür gider. Yani kendisine hayat diye tanımlanan ve tarifi yapılan şeye hiç itiraz etmeden direk onu yaşar ve ölür gider. Düşünmeyen hiç bir canlı yaşıyor sayılmaz. Doğal olarak ta toplumun yüzde 5 i düşünür yüzde 95 i klasik tariflerle yaşar ve ölür.
İnsanın hikayesi böyledir. Doğal olarak bu yüzde 95 lik kitlenin birbiri ile anlaşabilip hayat sürmeleri içinde hepsinin üzerinde mutabık olacağı, ve küresel sermayelerin cebine para kazandıracak klasik bir sevgi tanımına ihtiyaç oluyor. Sırf birilerine kendisini sevdirebilmek için yıllarca kendini parçalamış insanlarla dolu ortalık.
Sevgi satın alma çabalarıyla ömrünü heba etmiş, birilerinin gözünde değerini arttırabilmek için didinmişte didinmiş insan dolu ortalıkta.
Düşünsenize siz ve ben ikimizde öleceğiz. Ama ben kendi değerimi konumumu pozisyonumu, ederimi anlayabilmek için " seni " kendime noter ilan ediyorum. Sen bana ne dersen öyle hissedeceğim, bende sana ne dersem sen öyle hissedeceksin.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ay'a, uzaya gidebiliyoruz diye gururlanıyoruz, yakında Mars'a da gideriz ama dünyada hala birbirimizi barbarca katlediyoruz.
Sayfa 9
" Dostoyevski sürgün yıllarında, hapishanedeki bir köpekle, insan ilişkileri üzerine gözlem yapar. Köpeği takibe alır ve yanından geçerken her mahkum tarafından tekmelendiğini gözlemler. İlginç olan, köpeğin mahkumlardan kaçmaması ve yanına bir mahkum yaklaştığında otomatik olarak eğilerek tekme pozisyonunu almasıdır. Köpeğin her yanından geçen mahkum otomatik olarak köpeği tekmeler.
Dostoyevski'de bir gün köpeğin yanına yaklaşır ve başını okşamaya başlar. Köpek bir süre şaşkın şaşkın ona baktıktan sonra acı acı havlar. Önüne gelen mahkumun tekmelediği köpek o günden sonra Dostoyevski'yi görse kaçar ve ona bir daha asla yaklaşmaz. Köpeğin tekme atanlardan kaçacağı yerde başını okşayan Dostoyevski'den kaçmasının bir psikolojik açıklaması vardır elbet!..
Kötülüğü hayat şartı kabul etmiş canlıların sevgiyi, kardeşliği, paylaşmayı görünce çok büyük şaşkınlık yaşamaları ve afallamalarıdır bu... Ruhu köleleştirilmiş bu köpek sevgiye açtır. İnsanlar içinde geçerlidir bu. Bazen kötü davrandığımız insanlar bizi sever, bazense iyi davrandıklarınız sizden nefret eder... "
Fyodor Dostoyevski
Fyodor Dostoyevski