Karlı havayı gerçekten çok seviyorum. Hiçbir şey o kadar keyiflendirmiyor beni. Pencere kenarında saatlerce oturup yağışını seyredebilirim. Kar yagarken ki sessizlik. Bu, bir şeyler icin kullanılabilir. En güzeli, karı bir ışığın önünde seyretmek, mesela sokak lambasının önünde. Ya da sadece dışarı çıkacaksın, bırak üstüne yağsın.
Ama çok okuduğunu biliyorum. Klasik edebiyat okurdu. Klasik edebiyat bolca ölüm içeriyor; anladığım kadarıyla, farklı öbür dünyalardan ve oralara gitmek icin neler yapılması gerektiğinden falan epeyce söz ediyor.
"Bunu da anlıyorum. Ben de keyfimden orada yaşamıyorum. Ormandayım çünkü orada olmalıyım. Beni anlayamazsın çünkü ormanda bulunmak zorunluluğunu hiç hissetmedin. Sen hayatını gayet güzel idame ettiriyorsun, bense zar zor; insanlarla hiç zorluk çekmeden anlaşıyorsun, benimse onlarla geçinmeye gönlüm yok. "