Her ölüm dünyada bir çatlak açar — bir boşluk bırakıp öyle gider her kişi: öteki kişiler de, şimdi, o çatlağı kapatmakla, o boşluğu doldurmakla görevlendirilmiş
hissederler kendilerini.
Tavşan besleyen, bütün yakınlaşma çabalarının yanlış anlaşılmasına, ama, her yakınlaşma çabasına karşılık hemen bir yakınlaşma bulmaya da alışmalıdır...
Kişinin yaşamı, uzaklıklar ile yakınlıklar arasında yürür : kişi, ne yaparsa yapsın, hep, ya, bir şeylere —birilerine— yaklaşıyor, ya da bir şeylerden —birilerinden— uzaklaşıyordur — hiçbir zaman, bir yerde —birileri ile birlikte—, duruyor değil: hep yürüyor...