Devrim Efsun Özgür
@Devrim18
Universite
814 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Sevgisizliğin insanın damarında kan gibi aktığı bir eser.Niye herkesin çocuk sahibi olmaması gerektiğini harika diliyle dolu dolu anlatan eser. Çocukken yaşadığımız sıkıntıların sonraki hayatımıza nasıl tahakküm kurduğunu yüzümüze çarpmış.Yapayalnız bir kadın olan Acibe 'nin intiharı ile başlıyor her şey.Sonrasında bu tuhaf aileyi yakından tanıyoruz.Her satırında ötekileştirme, ihmal, yalnızlık,kopuk yaşamlar,aynı ev içinde örülü sonsuz duvarlar çarpıyor gözümüze.İnsanların iki yüzlülüğü de kabak gibi çıkıyor ortaya.Özellikle cenazeye gelen akrabalar nezdinde.
Sonra Acibe'nin ablasına bıraktıkları ile sis perdesi yavaş yavaş aralanıyor.Çok sesli bir kitap bu herkesi kendi sesinden dinliyoruz. İlk önce tabuttaki Acibe başlıyor anlatmaya.Okuru sarıp sarmalayan bir eser bu.Elinden bırakmak istemiyor insan .Kitapta beni delirten tabii ki Müsemma karakteri oldu.Keşke Acibe'nin yerine o yok olsaydı, dedim.Bu nasıl bencillik, hissizlik, kalpsizlik.Satırlar su gibu akıp giderken insan kendi "kambur"larını düşünmeden de edemiyor.Toplumun ötekileştirme kapasitesine de lanetler yağdırmadan okunmuyor satırlar.Okudukça Acibe'nin temiz,saf yüreğine,deli zekasına hayran kaldım.Keşke insan zamanında sevdiklerinin kıymetini bilebilse,çok geç olmadan birbirinin yaralarını sarabilse,diye düşündüm okurken.Kitabın dili çok hoş,bu kadar derin bir konuyu gülümseterek yazmayı başarmış.Acibe'nin trajedisini tebessümle anlattığı satırlar ablası Nazenin 'de yalnızlığa, Müsemma 'da sonsuz bir kibre bırakmış yerini. Yazarın dilini de kitabı da beğendim.
Reklam
Bu kitaba başladığımda duygusal olarak bu kadar etkileneceğimi hiç düşünmemiştim.Claudio ve Cecilia'nın belli bir noktada kesişen ama ayrı ayrı kendi içinde derinleşen hikayelerini okuyoruz.Küba'dan New York'a göç eden Claudio, aşırı düzenli, kontrol canavarı, soğuk,bencil...Cecilla nahif bir ruh, Meksika'dan Paris'e okumak için gelmiş, annesinden yaralı...İkisinin Paris'te başlayıp N.Y'a uzanan uzanan ilişkisinin yanı sıra hayatlarının bir izdüşümünü okuyoruz.Özellile iç dünyaları çok güzel yansıtılmış.Ama beni asıl etkileyen ve metne damgasını vuran Cecilla ile Tom'un vefalı ve anlamlı ilişkisi, kurdukları bağın gücü oldu Hayatın biraz gri renkleri ile boyamış eseri yazar.Özellile "mezarlık"olgusu çok huzurlu işlenmiş. Acının insanı nasıl dönüştürdüğünü, tercihlerimizin sonuçları ile yaşamımızı nasıl şekillendirdiğini çok güzel anlatmış.
Sağlam duygular inşa etmiş Nettel.ilişkilerin derin sentezlerini sunmuş.Aşkı da göstermiş, dostluğu, acıyı ölümü de.İnsanın iç dünyasına ayna tutmuş, yalın ve güçlü bir dille. Geçmiş travmaların hayatımızı nasıl şekillendirdiğini, Pandora'nın kutusundan nasıl fırladığını, ilişkileeimizi nasıl derinden etkilediğini de görüyoruz.
Eseri,severek,beğenerek okudum, akıp gidiyor zaten, içime işledi.
Afrika'nın kalbinden, Afrika gerçeğinden, geçmişinden karanlık bir kaosun güçlü bir yankısını sunuyor kitap bize.Din savaşlarının, köleliğin, ırkçılığın kol gezdiği topraklarda soylu Traore ailesinin yaşadığı sorunların , çöküşünün hikayesini okuyoruz.Kitap bir kadın hikayesi anlatmıyor ama kadının adının olmadığı bir toplumun iz düşümü aslında.Özellikle birbirlerini bu kadar ötekileştirmeleri, ırkçılığın boyutları çok derin.Suların hiç durulmadığı bir coğrafya ve zaman, insanların birbirine hiç tahammülü yok.
Özellikle yüreğine hayran olduğum Nadie'nin yaşadıkları toplumun sertliğinin bir yansıması ve kalbime en çok dokunan hikaye.Öyle bir yürek hiç hak etmediği şeyler yaşadı.Coğrafya değiştikçe insanın kaderi ve yaşamı baştan aşağı değişiyor bunu ,bu kitapta çok güzel resmetmişler.
Kitapta karakter çok olduğu için,eserin ritmi hiç düşmüyor. Olaylar zinciri dinamik.
Eser Batı Afrika'nın kendi iç dinamiklerini gösteriyor, kültürü bize yaşatıyor. Batı Afrika'nın modernleşme önceki dönüşümünün büyük bir panoramsını sunuyor.Bir taraftan Afrika'nın kendi içindeki değişim, İslâmiyet'in yayılışını, kültürel değişimi, yaşamın büründüğü hâli okurken diğer taraftan toplumun ataerkillik seviyesi, kadının toplumda olmayan yeri ve yaşadığı zorlukların boyutları şaşırtıcı değil ama çok üzücü.Ayrıca tec*vüzün bu kadar kolay ve fütursuzca olması çok sinir bozucu.
Zamanla sonlanıp yerini palmiye ticaretine bırakan köle ticareti, biterken yarattığı sancılar,her daim her şeyde söz sahibi olan beyazlar... Misyonerlerin kıtayı istilası, sömürünün dibi, isyanlar, savaşlar.. Misyonerler ile dayatılan Hristiyan kültür,beyaz tahakkümü.Traore ailesinin üzerinden koca bir kıtanın kültürü, değişimi aktarılmış.Ailenin her bir oğlunun başına gelen kıtanın ayrı bir derdini simgeliyor.Ailenin çöküşü
Gizemli, karanlık,felsefi, sorgulayıcı bir metin.Alıştığımız anlatıların çok dışında.Gerçeğin kırılganlığı ile bezeli, gerçekliği parçalı bir yapıyla sunan,yer yer muğlak, gerçek ile hayalin çizgilerinin saydamlaştığı, ilginç,derin, katman katman bir metin.Yazdiğı hikayede tıkanma yaşayan anlatıcının boş bir sokaktan geçerek ulaştığı bir çöplükte ayağına batan bir nesnenin izini sürmesi ile başlıyor her şey. Ama o boş sokak bir geçit bir kapı sanki.Sonrası sırlı, tedirgin edici,tekinsiz...
Nesneden nesneye, anlatılandan anlayana sürüklüyor her şey. Esrarengiz nesnenin peşine düşerken iki yıldır kayıp Viola'nın da izini sürüyor anlatıcı.Gerisi bolca felsefe, geçmiş, mitoloji, coğrafya...Prag(bana Prag gibi geldi) solgun bir silüet gibi beliriyor satırların arasından . Afganistan'dan İngiltere'ye hareketli bir zeminde ilerliyor eser. Her anlatılan başka bir nesneye götürüyor bizi, nesneler bir karaktere dönüşüyor adeta.Gerceğin sınırları muğlaklaşıyor.Biraz varoluşsal sancılar,biraz toplumun içinde görünmez olmakla ilgili.Sisteme sanatla direnişin çok nahif bir örneğini de barındırıyor.
Eser içinde eser,değişen gerçeklik algısı, katman katman sabırla açılan bir eser.Her gezdiği sokak her tanıdığı insan farklı bir noktaya götürüyor ,her yeni nesne ayrı bir hikaye ama izini sürdüğü nesnenin yolunda ayrı bir tuğla. Zihnin labirentlerinde kaybolduğumuz ,yavaş okunması gereken bir eser. Akıcı olduğu hâlde düşündürücü, okuması çok kolay diyemiyorum,dili lezzetli ama dağıla dağıla yol alan bir metin. Ama okurun zihnini kışkırtan, bırakmayan bir tarzı da var ,derinlere daldıkça hep okumak istiyorsunuz, o tekinsiz hava ve peşine düşülen sembol esir alıyor zihni, merakla tetikliyor okuru.Yazarin hayal gücü çok zengin, belli ki beyni çok farklı çalışıyor,hayran kaldım.Bu ay ikinci
Korka korka aldım elime,seve seve devam ettim.İnsanın dikkatini üzerinde istiyor,evet ama satırlar, betimlemeler çok keyifli, okuması zevkli.Farklı bir tarzı var kitabın her an bir sürpriz ile karşılaşmak mümkün . Değişik şeyleri içinde barındıran bir kitaptı. Zihinde yapılan yolculuk, dağılan düşünceler...Bir teslimiyet ,bir susuş hikayesi...Pedro bir doktor ama yaptığı kanser deneyi için,fare tedariki yüzünden toplumun alt sınıfı ile de iletişim halinde. Ahlak,etik sorgusu yaptıran metin İç Savaş sonrası Franco Dönemi İspanya'sında toplumsal çürümeyi,bireyin çürümüş toplum karşısındaki çaresizliğini, sessizliğini, lümpen orta sınıfı , faşizmin çivisini çıkardığı düzenin yansımalarını anlatıyor,genç bir kızın ölümü ile perde aralanıyor.
Kişiler ile beraber düşünceler de dağılıp dağılıp toplanıyor, eşsiz ama ucu bucağı dağınık satırlara bırakıyor.Okurun zihnini hep diri,hep üstünde istiyor.Çarpıcı sahneler ustalıklı anlatımla zihne işliyor. Psikolojik yönü güçlü bir metin.Suçluluk ve vicdan azabı güçlü verilmiş Pedro üzerinden.Yazarın üslubu kendi şahsına münhasır, anlatılmaz okunur.
Herkes sever mi bilmiyorum, su gibi akan satırların ardından iki sayfalık ağır cümleler geliyor, cümlenin başını sonunu anlamak çaba istiyor. Ama çok lezzetli cümleler, sağlam fikirler eserin değerini arttırıyor.Zor ama buna değiyor.Tekrar okunması gereken metinlerden.Kitabı okuma konusunda kanıma giren @nilgunycoskun 'a teşekkürler yoksa korkudan başlamayabilirdim. İspanya'nın Ulysses'i diyorlar. Bilmiyorum ondan hâlâ korkuyorum.
Reklam