“ annem işteydi ve ben bütün gün güneşin altında yatıp tüm vücudumun güneş yanığı olmasını istedim .
Neden?
Çünkü annemin eve geldiğinde bana krem sürmesini istiyordum.Eğergüneş yanığı olursam onun dokunuşunu hissedebilecektim.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“ Hayatta sadece bir kez.”dedi gecenin kararlığında yürürlerken ,”sadece bir kez kendini göreceksin ve bu hayatının en mutlu ya da en acı anı olacak .”
“Gökyüzü gibi birşey bu çocukluk, hiçbir yere gitmiyor.E.CANSEVER” in bu
sözü kitap bitince zihnimde belirdi.
Kitap tamda böle çocukluk travmalarının,ebeveynin duygusal yoksunluğunun,yetişkin hayatı nasıl şekillendirdiği,duygusal yoğunluğu olan bir yerde.Cevap bekleyen sorularla büyüyen,şefkat bekleyen ,sevgi arayan,bulduğunda da ne yapacağını bilemeyen karaterler arasında kaybolup gidiyor.Tren ve bavul metaforları hayat,zaman,kader,geçmişten geleceğe taşınan yükleri sembolleştirilir.Duygusal hafıza silinmez.Kuşaklararası aktarılır.