İslâm’ı yaşama çabasının bulunmadığı bir yerde, ona lâyık olunmayacağı ve İslâm’ın daima ütopya olarak algılanacağı, söylenmeden de bilinenilecek bir gerçeklik olmalıdır.
Ben, günümüzün değişikliklerine aldırmadan, sağlanan kolaylıklardan yararlanmayı düşünmeden, hatta onlar meydan okurcasına kendi köşesinde birer Don Kişot saffetiyle İslâm’ı yaşayabilen insanlara imrenilmelidir, diyorum.