Dicle Baysal
@Diclebysl
9 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yaşamını gerektiği gibi sürdürmemiş olmasının imkânsızlığına ilişkin düşüncesinin gerçeği yansıtmadığını düşünmeye başlamıştı; belki de gerçek bunun tam tersiydi.Belki de yüksek mevkilerdeki insanların iyi saydıkları şeylere karşı, kısa bir süre sonra kafasından uzaklaştırdığı o belli belirsiz itirazları, yine belli belirsiz duyduğu itiraz etme isteği gerçekti; geri kalan her şey,memuriyeti, ailesi,resmî-özel çevresiyle kurduğu bütün ilişkiler, kurduğu ve sürdürdüğü bütün bir yaşam yanlış olabilirdi.Bütün bunları kendi kendine savunmak istedi.Ama bir an savunmasının ne kadar cılız, köksüz olduğunu anlayıverdi. Savunabileceği bir şey yoktu.
Kendisini bekleyen o korkunç ölümün, çevresindekilerce sıradan bir tatsızlığa ya da ( salona kötü kokular yayan birinin girmesi türünden) kibarlığa aykırı bir olaya indirgendiğini görüyordu; İvan İlyiç'in ömrü boyunca uğruna didindiği "kibarlığa" aykırı! Ona acıyan da yoktu; ne durumda olduğunu anlamak isteyen yoktu ki, ona acıyan olsun! Bir tek Gerasim durumunu anlıyor ve ona acıyordu. Bu yüzden İvan İlyiç yalnız Gerasim'in yanında kendini iyi hissediyordu.
Alınacak,düzeltilecek,yerleştirilecek bir şey kalmayınca bir şeylerin eksikliği duyulur, hayat biraz sıkıcılaşır gibi olduysa da yeni arkadaşlıklar, yeni alışkanlıklar imdada yetişti, hayatı bunlar doldurdu. 
Lev Tolstoy 
İvan İlyiç'in Ölümü
Lev Tolstoy İvan İlyiç'in Ölümü