Didem Köse
@Didem92
Şu anda okuduğu kitap
"Karışık Kasetimdeki en sevdiğim şarkı sensin. " (Sayfa 294)
Bazen bir kitap okursunuz ve karşılaşmak istediğim aşk bu dersiniz. Bu kitap benim için aynen böyleydi. Birbirini anlamayı seçen ruhlar birbirine aşık olunca, bir bütün halini alıyorlar demek ki. Bunu sadece kitaplarda okuyor gibi hissetmek üzüyor bazen...
Kendi hayatlarının içinde, ruhları kaybolmuş iki insan; Oliver ve Emery... Birbirlerinin Karışık Kasetlerinde en değerli parça olmalarını okurken hikayelerinin bambaşka yönlerinde düşündürüyorlar bizi. Çok derinden içime dokunarak Emery'nin söylediği gibi "Onlar gibi bir aşk yaşamak istiyorum" diyeceğim...
Toksik insanlardan öte, en kötü halinde bile sakin kalabilmesini başarabileceğin birine sahip olmayı okudum zira. Birbirine yalan söylemeden, birbirinin arkasından iş çevirmeden ve de ne merak ediyor ne hissediyor belli ederek utansa dahi sevdiğin için o duygunu alt etmeyi başararak sevginden güç alarak doğrulmayı okudum...
"Gülümsemenin çok az kişiyle paylaştığın gizli bir ödül gibi hissettirmesini seviyorum. Bana bakıp gülümsemeni seviyorum. Kahkahalarını, iyi günlerini ve kötü günlerini seviyorum." (Sayfa 253)
**
Kısaca bahsetmek istiyorum;
Oliver, ikiziyle kurduğu müzik grubunun melankolik prensi ve Emery ise o müzik grubunun en sıkı hayranı iken; yıllar sonra Oliver'ın ikizi Alex'in ölümünün ardından, Oliver kendini toparlayamadığı süreçte Emery ile kendini yine çok kötü hissettiği bir günde tanışır.
Emery ise bekar bir kız çocuğu annesi olarak hayatının her türlü zorluğunda, kızına tamamıyla yetebilmeye uğraş veren bir kadındır.
5 yaşındaki kızının büyüklerinden her küfür ve benzeri şikayet duyduğunda "küfür kavanozuna bir çeyreklik lütfen", "küfür kavanozuna bir çeyreklik borcun var" gibi cümleler söylediği yerlerde kendimi gülmekten
Reklam
Bir geçiş kitabı gibiydi bence...2025 Okuma Raporları
Selin Solaris ile tanışmamız, bu seneki Bursa kitap fuarındaki imza töreninde oldu. Kitabına daha yeni başlamıştım imzalatırken bu kitabın başlarını okumuştum daha. Nasıl buldun peki, dediğinde ona da yazım dilini sevdiğimi söylemiştim. Ancak kitabın devamında bu yeterli gelmez oldu.
Hikayenin geçtiği evrenin ve baş karakterlerin tanındığı bir "geçiş kitabı" olarak tanımlayabilirim bu kitabı. Karakterleri öğreniyoruz, hikayenin geçtiği yerleri de yaşıyoruz. Ama bu Suikastçılar neden ve kime karşı yetişiyor ve de kime karşı savaş halinde olacaklar çözümlenemedi henüz... Bu kitapta benim için eksi hanesine yazılan başlıca konu bu idi...
İkinci kitapta bu durumlar çözümlenir mi bilmem ama "bundan sonrası spoiler olacak";
- Annesinin ölümünün ardındaki gizli sırrı öğrenmek için babası tarafından zaten suikastçı olarak yetiştirilmiş baş karakterimiz, öğrenci olarak girdiği okuldaki sırları çözümleme uğraşına giriyor. Buraya kadar tamam, ama olay o kadar yavaş ilerliyor ki; insan cidden unutuyor ne yapıyorlardı diye.
(Bu durumda kesinlikle ikinci kitap yazılsın diye yapılmış diye düşündüm ne yazık ki.)
- Yazarı instagram hesabından çok severek takip ediyorum. Orada da kitabı almadan önce "nefretten aşka" konusunda odaklı bir kitap olduğunu birçok kez söylemişti. Ancak kitapta nefret vardı, aşk yoktu. Sanırım onu da ikinci kitapta okuyacağız. (Şayet üçüncüsü düşünülmüyor ise...)
- Bu yazdıklarımdan hareketle ikinci kitabını da okuyacağımı belirtsem de, bu kitaptan beklentim bu saydıklarımdan çok ötesiydi...
- Eklemem de gerekir ki; berbat, abartı vs diyenlere de katılmıyorum. Karakter oluşumları ve hikayenin iç dizaynı gayet güzel. Sadece olayların ilk kitap diye bile olsa, bu kadar yavaş gitmesi garibime gitti...
Velhasıl; bu sebeplerle yazarla tanışma kitabım olan bu