Didem Köse
@Didem92
Lisans
Bursa
232 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu kitap benim için 2025'in 7 kitabı idi, zorladı beni ve öyle böyle sona erdi.. :)
Kötüydü demiyorum, karamsar kitaplardan yorgun düşüyorum diyorum. Ben bu sefer daha çok emin oldum ki, Buğra
Senem isimli okura yanıt verildi
Didem Köse
Çok doğru bir yorum. Çok teşekkür ederim yorumunuza. Karamsar düşünceler ve insanlardan yorulduk, bizi güzel yarınlar beklesin diye biraz daha iyi düşünceye ihtiyacımız var... 🙏🏻🥰
Reklam
Bir yürüyüşçü dağlarda kaybolsa, insanlar bir arama düzenlerler. Bir tren kaza yapsa, insanlar kan vermek için sıraya girerler. Bir deprem şehrin yerle bir etse, dünyanın dört bir tarafından insanlar acil durum malzemeleri gönderirler. Bu insanların içinde öyle temelde bulunan bir şeydir ki, istisnasız her kültürde yer bulmaktadır.
Didem Köse
Devamı; "Evet, umursamayan şerefsizler yok değil ama umursamayanlar onları sayıca katlıyor. Ve bu yüzden, benim tarafımda olan milyarlarca insan vardı."
"Yani korku sizlere zarar vermez, düşlerin zarar vermediği gibi."
1000Kitap Kullanıcısı isimli okura yanıt verildi
Didem Köse
Kesinlikle öyle. Çözüm bulmaya teşvik eden yegane unsur...
İçeriğinde çok derin anlamlar bulunduran, yaşamı anlamaya yönelik düşündüren fantastik bir kitaptı. Okurken çok keyif aldım, hikaye daha başka yerlere gidebilir diye düşüncem bile vardı. Yani hikaye bir yerde sonuca ulaşmasa, ikinci kitabı bile okunurdu. Ama anlatım zaten ikinci kitaba gerek bırakmamış...
Kitap, hayatını intiharıyla sonlandırmak isteyen Nora'nın geçmişindeki pişmanlıkları ve muhtemel geleceklerini düşünmesi üzerine kurulmuş bir "Gece Yarısı Kütüphanesi"nde devam ediyor. İntiharı sonu değil hayatına devam edebilmesine bir seçeneği oluyor.
Bir şans daha sunulsa da hani pişmanlıklardan, başarılı veya başarısız hayatımız nasıl olur baksak deriz bazen; kitapta bu konu işlenmiş. Hem de çok güzel işlenmiş...
Bir alıntı ile son vereyim sözlerime;
Sayfa 177;
"Hayatta kalıplar var... Ritimler. Bir hayatta kendimizi köşeye kısılmış hissettiğimizde, hüznün, trajedinin, başarısızlığın ya da korkunun, tek bir varoluşun ürünü olduğunu düşünmek çok kolay. Yalnızca yaşamanın değil, belli bir şekilde yaşamanın sonucu olduğunu düşünmek. Demek istediğim, acıya karşı bağışıklık kazanmamızı sağlayacak bir yaşam tarzı olmadığını anlasak, her şey çok daha kolay olurdu. Mutluluğun doğasında acının da olduğunu. Biri olmadan öbürünün de olamayacağını. Tabii ki farklı düzeylerde ve miktarlarda. Ama hiçbir hayatta sonsuza kadar saf bir mutluluk içinde olamayız. Öyle bir hayat olabileceğini düşünmek ancak yaşadığımız hayattaki mutsuzluğumuzu büyütmeye yarar."
Kitap güzeldi, düşündüren ve de yer yer farkındalıklarla güldüren... :)
1000Kitap Kullanıcısı isimli okura yanıt verildi
Didem Köse
Çok teşekkür ederim yorumunuz için 😊 Ben de şimdi sizin yorumunuzu merak ettim, okumaya geliyorum. Sevgiler ❤️
Reklam