Kitap okumak şunun için güzeldir: Senden asırlar önce yaşamış biri, senin de içini kemiren ve ifade edemediğin birçok duyguyu tarif etmiştir. Varlığından haberdar olmayan birinin, senin yerine sıkıntı çekmiş olduğunu görmek rahatlatır. Anlarsın, yalnız değilsindir.”
-Bukowski
Asla bir geleceğe sahip olmamış olduğum günlerden birindeyim.
Karşımda yalnızca, bir sıkıntı duvarıyla kuşatılmış, taş kesilmiş bir şimdi var. Irmağın karşı kıyısı, karşıda bulunduğuna göre, asla bu taraftaki kıyı değil; çektiğim acıların tek nedeni de bu.
Nice limanlara yanaşacak gemiler var elbette, ama hiçbiri hayatin istirap veremez olduğu limana varmayacak, her seyi unutabileceğimiz bir rıhtım da yok.
Üstünden cok zaman geçti bunların, ama benim hüznüm hepsinden eski.
Önce hayatta kalmayı seçeceğim. Önce beni sevmeyi öğreneceğim. Önce benim, kim, ne olduğuma dair yargılardan vazgeçeceğim.
İsteklerimi önce benimle gerçekleştireceğim ki başkasının ruhuna musallat olmayayım.
Önce benim en iyi halimi ortaya çıkaracağım.
Önce kendi omzumdan öpeceğim. Kendi alanımı sahipleneceğim
Hatasıysa günahıyla kendi ‘bugüne mahsus’ varlığımı kabul edeceğim. Kendi hayatımı kutlayacak, kendi huzurumu kutsayacağım.
Önce ben ayakta kalacağım ki başkasının sırtına devrilmeyeyim. Önce ben ayakta kalacağım ki başkası benim üstüme basıp geçmesin.
Hiçkimseye çarpmadan, kimsenin kalp ağrısı, kötü anısı, yarası, içinde halledemediği sızısı olmadan yavaş adımlarla yürüyüp geçip gitmek istiyorum dünyadan.
Halledemediğim şeylerden bir yumru büyüdü göğüsümde yutkunamıyorum. Herkes iyi olsun. Herkes kazansın,
herkes istediği her şeye ulaşsın.
Ben insanlarla savaşmayı çok önceden bıraktım.
En büyük mücadelem kendimle.
Kendimi affedip, omuzlarımdan öpüp yine savaşmaya devam edeceğim.
Mesaiye yetismek icin kosan kalabalıklardan kaçı, havadaki esintinin uysalca yumusayip ince bir melteme dönüstügünü fark edebilir?
Döviz kurlarindaki tek kuruşluk değişimi fark etmeye memur edilmiş hangi göz, her gün yürüdüğü yoldaki ağacın meyveye durduğunu görebilir?
Biz hızlandıkça, bizden kaçan seydir artik hayat.